Omdat we Frankrijk af hadden, zijn we de afgelopen zomervakantie maar eens aan Spanje begonnen. Netjes systematisch van bovenaf. Alle vooroordelen die nog over Spanje mochten leven, werden meteen geloochenstraft. WC's op de campings waren schitterend en bovendien onveranderlijk voorzien van rollen toiletpapier, zodat je niet zoals in Frankrijk de eigen rol onder de kin hoefde klemmen. Bovendien bleek het eerste de beste dal waar we terecht kwamen, hoog in de Pyreneeën, al zijn eigen URL te hebben. (http://www.actur.com/conselhgenerau) Wie de mailtjes naar het bijbehorende mail-adres zou gaan beantwoorden, werd niet helemaal duidelijk. Niet dat dat erg was, want in mijn tent heb ik toch geen communicatievoorzieningen. Geen notebook, zoals in de grote caravan verderop, geen GSM, geen modem. Ik ga al bijna 20 jaar online, maar nog niet tijdens mijn vakantie. Zou dat de wet van de remmende voorsprong zijn?

Foldertjes van mijn vakantiebestemmingen in Frankrijk hadden mij trouwens nog nooit op bijbehorende web-pagina's gewezen. En op de eigen web-pagina van een ander Pyreneeëndal, de Cerdagne, met zowel een Frans als een Spaans gedeelte, blijken alleen de Spaanse plaatsen doorklikmogelijkheid te bieden. Toch is Frankrijk jarenlang het voorbeeld en de voorloper geweest voor grootschalige elektronische informatievoorziening via hun Minitel-systeem. Op basis van de hier in Nederland (volgens mij trouwens terecht) altijd zo versmade Viditel-techniek. Zou Frankrijk op dit terrein ook last hebben van remmende voorsprong?

Nog meer voorbeelden?

....... Pardon, verkeerd voorbeeld. Die wet van de remmende voorsprong lijkt dus toch niet altijd op te gaan. Is het dan nog wel een wet? In de wiskunde en de natuurkunde is één tegenvoorbeeld al genoeg om een wet te ontkrachten. Dus misschien geen wet, maar wel iets dat we elkaar voortdurend lijken aan te praten. Dan wordt het vanzelf wel een voorspelling die zichzelf vervult. (En is dat niet weer een andere wetmatigheid?)

Toch weet ik een uitstekend voorbeeld waarop die zogenaamde wet van de remmende voorsprong wel van toepassing blijft: op mijn eigen notebook. Ik voel me net de man in de radioreclame, die stinkjaloers is op het nieuwe blitse A5 notebookje van zijn baas. Maar voor hij er ook zo een krijgt, moet hij eerst zijn oude opmaken. En, van hetzelfde merk, wil die maar niet stuk. Bij mij ook niet (ook al is die van een ander merk). Dus heb ik nog steeds zwart-wit, Windows-3.11, 50 MHz en "maar" 250 MB harde schijf. Er is gelukkig wel een geruststelling: als ik nu zo'n mooi nieuw hebbedingetje (met Intel Pentium-II inside) koop, ben ik over 3 jaar toch weer opnieuw tot achterstand afgeremd.

Voor een abonnement op Informatie Professional:
bel: 020 - 627 6609

Zie ook IP Online